رمان پَر گذاشتن/ نشر عینک
رمان پَر گذاشتن قصۀ تنگنایی برآمده از بودن در محیطی تنگ است؛ قصۀ خانهای کوچک که برای ساکنانش هم جا ندارد و حال با حجم انسانیِ عظیمی اشغال شده و عرصه را بر ساکنانش تنگتر از پیش کرده است.
پر گذاشتن همچنین قصۀ تنگناهایی است که هراس از قضاوتشدن از سوی دیگران برای آدمها بهبار میآورد و قصۀ سوءظنهای برآمده از تنگنا و توهم.
پر گذاشتن یک کمدی سیاه است دربارۀ آدمهایی که هرچه دستوپا میزنند که از یک مخمصۀ روزمرۀ آشنای خانگی بگریزند، مخمصه مهیبتر و هولناکتر میشود و بیشتر و به دستوپایشان میپیچد و زندگیشان را تباه میکند؛ مخمصهای خاموش، درکناشدنی و مبهم که رام مینماید اما رام نیست.
